Pimp and upcycle your life

Bij hippe huisvlijt vind je allerlei leuk ideeën om je interieur, kledingkast, eten, cadeautjes en wat je nog meer kunt verzinnen in je leven een persoonlijke touch te geven. Een beetje recycling en een beetje van jezelf. Ook als je zelf niet handig bent is het mogelijk om een van de voorbeelden in bezit te krijgen, je kunt dan contact met mij opnemen en in overleg bepalen we dan de prijs en maak ik het voor je.

woensdag 27 april 2016

Kleding

Gekke kronkel beestjes 

Toen Veere naar haar geboorte in het LUMC in Leiden wat dichterbij huis mocht gaan verblijven, mocht ze naar het JKZ. In het JKZ hadden een aantal verpleegkundige zelf hoezen gemaakt voor de voedingskussens daar, ieder kindje kreeg een eigen hoes en iedere paar dagen gingen ze in de was. Mijn mede creabea vriendinnetje Daan en ik waren erg gecharmeerd van de stof waar deze hoezen van waren gemaakt, en wat bleek, de stof kwam bij de stoffenwinkel bij ons om de hoek vandaan. Ik besloot om er ook wat van te halen van de rosé variant en afgelopen herfst heb ik er eindelijk wat van gemaakt.

Naast de rosé variant die ik hier heb gebruikt hadden ze de hoezen ook in het zachtblauw, mintgroen en lila. De lila was niet meer te krijgen maar de andere twee kleurtjes liggen ook nog in de bak met "ooit worden we nog iets" stofjes.

In het verleden heb ik al applicaties gemaakt op kleding maar voor dit truitje had ik even niet zo heel veel inspiratie. Ik had geen zin om in de gebruikelijke poppetjes/figuurtjes/vormpjes. Het probleem loste zich op toen Veere en ik samen aan het tekenen waren, ze is nu twee en ik "doodle" altijd een beetje wanneer ik samen met haar op een stukpapier bezig ben. Ik hoop nl dat mijn peuter ook een keer een poppetje gaat tekenen. Helaas blijft het van haar kant nog beperkt tot krassen en een hieronder per ongeluk soort van cirkel. Maar mama haar doodle poppetjes beginnen een aardig freaky familie te worden. Ik besloot daarom om 1 van de "doodle" mannetjes op hetshirt voor onze jonge dame neer te zetten. Op de collage kan je zien hoe je van vorm tot applicatie-mannetje komt, als extratje heb ik de kleine onderdelen niet uit lapjes of strijkfolie gemaakt, maar ben ik in de knopenbak gedoken. Om het helemaal af te maken heb ik er een bolletje katoen bij gepakt en  met behulp van een stopnaald een aantal grote siersteken toegevoegd aan het geheel.



Het truitje zelf is een simpel model dat je in bijna elk patroonblad wel kan vinden, gewoon het model kiezen dat jou leuk lijkt en met behulp van de stof die je kiest word het iets dat goed bij jou of de kleine fashionesta (of fasionesto voor de hippe knullen onder ons) past.
Na dat ik klaar was met het shirt heb ik ook nog ff een bijpassende broek gemaakt, wel zo lekker een lekker pak voor tijdens de zomer wanneer het na een dagje strand net ff te koud is op de fiets voor de luchtige zomerjurk. Wat ik zelf wel een leuke vondst vond is om eens de pijpjes aan elkaar vast te zetten, hierdoor kon ik de zelfde slang die ook het het shirt staat laten doorlopen van achter naar voorpand. Op de collage kan je weer de stappen zien, ik heb zoals je kan zien wel wat vliesaline aan de achter kant gestreken voor dat ik de applicaties ging vast stikken, voor de rest kan je gewoon de uitleg voor het maken van een applicatie gebruiken van dit blog of wanneer je met strijkfolie werkt van dit blog.



Het patroon van het broekje was ook weer een simpel basis patroon van een joggingbroekje uit een van mijn patroonbladen. Niets meer dan een voorpand een achterpand een bord voor de taille en 2 voor onder aan de pijpjes. Mijn idee bij dit pakje, als het naast er super leuk uitzien maar lekker zit bij mijn kleine meid.




Ze is nog iets te klein voor het pak, maar ik heb hem gemaakt voor de zomer en herfst 2016 dus ze heeft nog even om er in te groeien.

woensdag 20 april 2016

Gebruiksvoorwerpen

Het eerste schermpje

Na nu al meerdere zonneschermpjes voor de kleinste onder ons te hebben laten zien realiseerde ik mij dat ik eigenlijk nooit een fotootje had laten zien van de eerste variant die ik voor onze dochter had gemaakt. Omdat Veere nogal vroeg ter wereld kwam hebben wij haar de eerste 3 maanden niet in de maxi-cosie maar in een reiswieg van Romer in de auto vervoerd.




Ze zakte nl helemaal in elkaar in de maxi-cost en we waren bang dat ze daardoor niet goed zou kunnen ademen. Ik vond het een ideal ding en kan het iedereen aanraden zeker als je wat langere afstanden gaat afleggen met je kleintje. Er zat alleen 1 nadeel aan, de bak staan overdwars op de achterbank en met het mooie voorjaar dat we hadden in de eerste maanden van haar leventje kon het gebeuren dat ze lange tijd in de zon lag tijdens een ritje naar opa en oma. Nou had ik voor de kinderwagen een zonnescherm van Dooky gekocht alleen was die te kort voor in de auto en de ringen pasten niet om het handvat van onze maxi-cosie, vandaar dat ik dus zelf aan de slag ben gegaan en de eerste versie van mijn schermpjes heb gemaakt.




Later heb ik nog wel wat aanpassingen gemaakt maar ook deze versie blijf ik zeer schattig vinden.

woensdag 13 april 2016

Bloemen en planten

Rouwkrans

Vorig jaar was ik echt van plan geen gaten meer te laten vallen in het plaatsen van blogs, iedere keer gebeurde er weer wat, ik kreeg een kind of mijn gezondheid zat om andere minder leuke redenen in de weg waardoor schrijven een probleem was. Ik schreef blogs in het voren het zetten ze braaf klaar zodat er iedere woensdag eentje zou verschijnen. Het doel was om altijd een paar weken voor te lopen en dan zou er toch niks meer mis kunnen gaan. Ik had met mijzelf afgesproken dat ik mij niet zou laten verleiden in de periodes dat ik actiever kon zijn om meerdere blogs per week te plaatsen zodat ik in minder actieve periodes ook continuiteit kon blijven garanderen. Het ging goed totdat we in een stroomversnelling kwamen met de gezondheid van mijn schoonvader of eigenlijk het ontbreken ervan. Na een pittige periode van zorg, regelen en op en neer gaan naar ziekenhuis en verpleeghuis voor hem is hij vorig jaar december overleden. Rond die zelfde tijd waren de in het voren geschreven blogs op. En moest ik noodgedwongen de keus maken om de boel ff de boel te laten. Dus nu neem ik mij weer voor, om iedere woensdag een nieuw blog te plaatsen en we zien wel hoe het gaat. Ik blijf het leuk vinden om alles op teschrijven en zo een mooi overzicht te krijgen van alles dat ik zo al maak en als ik daarmee andere ideetjes kan geven en op weg kan helpen is dat mooi meegenomen.

Voor nu begin ik met de uitleg van het maken van een rouwkrans, mijn man vond het nl veel persoonlijker als ik een rouwkrans voor zijn vader zou maken dan dat we er 1 zouden bestellen, en ik ben dat nog steeds volledig met hem eens. Mijn man heeft de bloemen uit gezocht, en ik heb alles verwerkt tot een mooi stuk. Gezien de tijd van het jaar waren we wel een beetje beperkt in het sport bloemen, maar ik moet zeggen dat we een mooie combi hebben weten te vinden. Vooral de paarse distels en het lila lamsoor passen goed bij het geleefde leven van mijn schoonvader. Ook hij heeft nl een deel van zijn leven op Terschelling gewoond en het is altijd een plek geweest waar hij veel van heeft gehouden. De rest van de bloemen heeft mijn man gekozen op de kleur. Het lint met onze namen konden we gewoon bestellen bij de bloemen winkel, wat ik erg fijn vond want het werd wel een beetje veel in de hectiek van al een uitvaart regelen ed.

Maar voor nu een kleine uitleg, ik zeg er wel bij ik ben geen bloemist en ik heb het dus puur op mijn gevoel gedaan. Op de foto-collage zie je een beetje hoe ik te werk ben gegaan. Ik heb een stuk oase op zilverfolie gelegd (waarschijnlijk hebben bloemisten hier prachtige systemen voor maar dit is waar ik het mee moest doen, en omdat ik niet wilde dat alles ging lekken op de kist of in onze auto heb ik het op deze manier opgelost) De oase heb ik eerst een tijdje in het water gelegd zodat er voldoende water voor de bloemen in zat. Hierna ben ik begonnen met de zijkant van het blok van een basis rand groen te voorzien, dan kan van alles zijn. Dit was rond de kerst dus heb ik gebruik gemaakt van conifeer dat volop te krijgen was. de distels wilde ik er uit laten springen dus die heb ik hierna een plek gegeven.Voor de verdere stappen kan ik niet heel gedetaileerd zijn omdat ik gewoon ben gaan opvullen met wat ik had. Met het eindresultaat waren mijn man en ik allebei heel blij, geeft toch een fijn gevoel dit zelf gedaan te hebben en ik vond het een fijn meditatief werkje in een hectische en verdrietige tijd.



Voor de verdere stappen kan ik niet heel gedetaileerd zijn omdat ik gewoon ben gaan opvullen met wat ik had. Met het eindresultaat waren mijn man en ik allebei heel blij, geeft toch een fijn gevoel dit zelf gedaan te hebben en ik vond het een fijn meditatief werkje in een hectische en verdrietige tijd.


woensdag 9 december 2015

Gebruiksvoorwerpen

Bescherming voor een prematuur

Een opdrachtgever van mijn man, waar hij ook nog eens heel goed mee op kan schieten waardoor wij ook af en toe prive mee afspreken. Verwachten samen met zijn vrouw hun eerste kindje in oktober, groot was dan ook de schrik toen wij begin september hoorde dat hun kleine knul er al was. Hun zoontje kwam 9 weken te vroeg, uit ervaring weten wij hoe spannend het de eerste weken is, maar ook als ze wat ouder zijn. In een eerder blog vertelde ik al over een zonne-, wind en regenscherm dat ik ooit had gemaakt voor onze premature dochter. En de reden van het maken van dit schermpje. Vandaar dat mijn man vroeg of ik er ook 1 wilde maken voor de zoon van zijn opdrachtgever. Deze keer ging ik dus niet alleen maar samen met de husband opzoek naar een leuke stof. De stoffenwinkel vlakbij ons huis verkoopt al een tijdje super leuke stoffen van Michael Miller. Het zijn echt waanzinnig mooie, liever en gewoonweg uber cute stofjes, die ook nog eens bestand zijn tegen de 60 graden was. Heel handig voor kleine kinderen dus. Ons oog viel eigenlijk meteen op een stof die voor de schermpjes heel geschikt was, voor kinderkleding zou ik het een iets lastigere stof vinden. Er bevind zich nl een klein tafereeltje af op de stof. We waren allebei opslag verliefd, ja zelfs mijn man.

Deze stof heet: Nuts for dinner.

Naast deze mooie stof heb ik nog een groene stof voor de achterkant gebruikt, een rood met witte stipjes biaisband en een groenlint. De hele werkbeschrijving kan je na lezen in het vorige blog.

Over het eind resultaat ben ik zelf zeer tervreden, er ligt nog een schermpje klaar met een vergelijkbare stof van Michael Miller. En er staat ook nog een blog in de steigers met een ander leuk stofje. Want ja niet iedereen heeft de zelfde smaak en voor kleine Alex heb ik een iets andere style gekozen. Voor nu rest mij enkel de foto's met het eind resultaat van het eekhoorn-schermpje.

Op de foto's die wij van de jonge ouders kregen zagen we
dat hij mooi paste bij de rode Bugaboo

woensdag 25 november 2015

Cadeautjes

Leuk geld

Mijn beste vriendin ging trouwen, ik kon van alles bedenken aan cadeautjes maar het leek mij het beste om gewoon geld te geven. Een enveloppe is natuurlijk niet aan mij besteed, ik kan en wil beter dan dat.  Nou zijn er heel veel leuke ideetjes te vinden, maar met trouwen staat de liefde centraal dus het werden hartjes. Op het web vond ik een handige uitleg, ik heb hem hier ook neergezet maar hij is afkomstig van dit blog. 


Hier de link naar de maker van deze tutorial.

Ook vond ik een schattig stolpje, helemaal hip en volgens de laatste woontrends. Voor de vulling met geld ik koos voor vijf stuk. Met behulp van een aantal euro munten en dun ijzerdraad heb ik kleine stuntje gemaakt waar ik met wat schilderstape de hartjes van geld op heb bevestigd. Voor een mooi effect heb ik verschillende hoogtes genomen, en de rest van de bodem van de stolp heb ik bedekt met de rest van het bedrag dat we gaven aan muntjes. Op de collage hier onder zie je de houders, de hartjes en het geld op de bodem van de stolp.


Als laatste zet je de stolp er overheen zo geeft je toch geld maar je gaat niet voorbij aan de liefde van zo'n dag. Zelf vind ik het toch een stuk leuker om te geven dan een kaartje met wat geld erbij. Ook onze vrienden vonden het een erg fijn cadeau en de vorm waarin werd erg gewaardeerd en stond toch wel erg leuk op de cadeautafel.



woensdag 18 november 2015

kleding

Stropdas-rok

Van vrienden kreeg ik een hele zak met oude en echt niet draagbare stropdassen. Ik had al eens op internet gekeken naar ideetjes met stropdassen en dan voornamelijk naar kleding. Maar het was niet wat ik wilde, de voorbeelden die ik zag waren veelal te oudbollig en te druk. Ik heb in een collage wel wat voorbeelden voor jullie op een rijtje gezet mocht je wel een rok of jurk met meerdere stropdassen willen maken, deze vond ik nl wel leuk gedaan. Als je op de cijfertjes onder de collage klikt die overheenkomen met die op de foto's kom je bij de website met uitleg.  

1234

Deze voorbeelden zijn alleen wel voor iets grotere dames dan de dames waar voor ik aan de slag wilde. Ik wilde nl voor de jongste nichtjes en onze dochter wat maken. De eerste die ik heb gemaakt was voor nichtje Eefke. Deze dame is fan van "winne-poes" en in de zak zat ook een variant met Winnie de Poeh. Ik denk niet dat de vorige eigenaar hem ooit gedragen heeft maar deze das was wel de reden dat ik besloot wat voor de drie jongste dames in onze families wat te maken.

Hoe ben ik te werk gegaan?

Allereerst heb ik uit een naaiblad een basis-patroon wan een rokje gehaald, voor dit model heb ik een model genomen dat ligt uitloopt en waar een band van elastiek op zat. Het rokje heb ik gemaakt van een katoenenstof dat mooi bij de stropdas past. In het geval van de "winne-poes" rok ben ik voor rood gegaan. Op het voorpand het ik de stropdas gelegd en afgeknipt op een lengte die ik leuk vond passen. Van de rest heb ik de band gemaakt waar het elastiek doorheen gaat. Voordat ik de band er op heb gezet heb ik eerst de stropdas met een plooi vastgezet met de hand. Dit hoeft natuurlijk niet maar het waren zoveel lagen dat ik bang was dat ik een speld zou laten zitten en mijn naaimachinnaald stuk zou gaan op een verborgen speld. Voor de band moet je wel de naad aan de achterkan van de stropdas open maken zodat je hem eerst aan het rokje kan zetten. Maak alleen de naad niet helemaal open. Op de collage kan je goed zien waarom, ik heb namelijk de punt van de achterkant van de das behouden om aan de voorkant als detail te hebben maar ook om als de opening voor het elastiek te gebruiken. Bij deze rok vertelde ik al dat ik voor plooien ben gegaan. Bij het model van nichtje Imme, dat ik later zal laten zien, heb ik dat niet gedaan. Beide vind ik leuk. De keuze heb ik eigenlijk gemaakt aan de hand van de duidelijkheid van het patroontje op de das.

Details van de band en de stropdas

Hieronder showed Eefke samen met haar papa even de rok, helemaal blij met "winne poes"





woensdag 11 november 2015

Gebruiks voorwerpen

Zonneschermpje

Onze kleine meid werd verwacht in april 2014. Ze kwam een stuk eerder, maar dat neemt niet weg dat het een echte lentebaby was. Zo ongeveer tot de uitgerekende datum lag ze nl. nog in het ziekenhuis. Ik heb zelf geen ervaring met zomer-, herfst- of winterbaby's als ze nog zo klein zijn en mee naar buiten gaan, maar voor een lentebaby geldt: pas op met de zon. Heerlijk om te gaan wandelen als nieuwbakken mama, maar de kleine vindt het niet zo fijn om er recht met zijn of haar snuffertje in te liggen. Van mijn dagen als puber en het oppassen op de kleine neefjes, nichtjes en buurkinderen was ik gewend; je gooit een hydrofiele luier over de wagen en zet hem onelegant vast met een paar knijpers, want geheid dat dat ding een paar keer wegwaait tijdens je wandeling. Heel handig dus dat er een bedrijf is geweest dat daar een oplossing voor heeft bedacht in de vorm van het Dooky. Maar ja, er is volgens deze moeder een grote maar aan Dooky. Hij is te kort en de ringen zijn totaal niet op het handvat van mijn MaxiCosi toegespitst. Ik heb er 1, een rose, en voor onze Easywalker June is hij super; tenminste op de kinderwagenbak. Voor het zitgedeelte was hij dan weer niet geschikt. Vandaar dat ik alle positieve dingen van het zonnedoekje van Dooky heb behouden en de nadelen heb opgelost en mijn eigen versie van een antizon, -wind en -opdringerig-oude-dametjesdoekje heb gemaakt. Want niet alleen zon en wind zijn een probleem tijdens het wandelen met je new-born. Zeker met onze Veere die ook nog een tijdje een sonde had, was de aantrekkingskracht op sommige (vooral oudere) dames te groot. En werd het heeeeeeel normaal gevonden om hoppa met de hand in de kinderwagen te gaan en zelfs om hun (niet altijd even schone) vingers in het mondje van onze smurf te steken. Ik zal jullie de verontwaardigde reacties besparen maar over het algemeen vonden deze dames het maar stom dat ik als moeder dat totaal niet zag zitten. Ik zeg erbij, het merendeel van de mensen laat het uit hun hoofd maar persoonlijk vind ik iedere "vreemde" vinger in de mond van onze dochter er 1 teveel.

Maar weer even terug naar het zonneschermpje en hoe je die maakt. Wat ik heb behouden is de mogelijkheid om door middel van ringen die je om het handvat of kap van kinderwagen/maxicosi heen klemt de bescherming vast te zetten. Voor de kinderwagen gebruik ik persoonlijk het liefst de ringen van Dooky maar voor de maxicosi heb ik ovale douchegordijnringen gebruikt, die zitten een stuk beter de ringen die ik bij de rose versie kreeg stonden nl op knappen op de maxicosi en een reiswieg die wij een tijdje hebben gebruikt. En ik was bang dat ze zouden breken of hun klemkracht zouden verliezen wanner ze te lang om deze handvatten zatten. Ook de mogelijkheid om met lintjes het scherm horizontaal van kap naar handvat van de kinderwagen of in de auto naar de leuning van de stoel toe te brengen vind ik persoonlijk een uitkomst. Bij de eerste versie had ik dat niet gedaan maar ik miste het toch wel. Dus bij de nieuwere versies heb ik dat weer teruggebracht. Bij de eerste versie had ik ook geen klittenband gebruikt om hem op te kunnen rollen. In het begin miste ik het echt niet, waarschijnlijk omdat we hem alleen maar in de auto gebruikten en we in het begin geen maxicosi maar auto-reiswieg gebruikten, ze was met haar maatje 38/44 nl veel en veel te klein om goed in de maxicosi te liggen/zitten. Het schermpje lag bij deze reiswieg over de achterkant heen en zo bleef ze altijd uit de zon maar kon ik als bijrijder tijdens de langere auto ritten wel makkelijk bij haar. Later voor gebruik in de auto op de maxicosi werkte hij eigenlijk op dezelfde manier. Pas toen we op vakantie gingen met het vliegtuig en we alleen de maxicosi mee hadden voor op de kinderwagen, kwam ik er achter dat het eigenlijk heel fijn is dat je hem kan oprollen en dat ik het met de versie van Dooky zelf best veel deed. Normaal ben ik nl. geen fan van gebruik van de maxicosi als zitje op de kinderwagen, maar zo konden we ook een auto huren en hadden we ook een kinderwagen, helaas mag je niet allebei meenemen in het vliegtuig. En zoals ik al aangaf: het schermpje van Dooky zelf vind ik echt te kort voor gebruik met de de maxicosi. Dus bij de later versies heb ik het klittenband ook teruggebracht. Het leuke is dat je tegenwoordig bij best wel wat stoffenwinkels gekleurd klittenband kan krijgen, dat staat toch een stuk leuker dan wit of zwart.

Voor nu rest mij nog de werkbeschrijving.

Wat heb je nodig?

-Twee stukken stof van 60 cm x 45 cm (voor dit schermpje heb ik geel met stipjes genomen en paars)
-vlieseline
-5 zeilringen
-biaisband (180 cm)
-lint (150 cm), garen.


Het patroon

Ik hoop dat jullie met behulp van de maten die ik geef en de foto van het patroon het voor elkaar krijgen om hem zelf uit te tekenen.  Het patroon moet met de lengte tegen de stofvouw worden gelegd (dit is dus de helft van het patroon) de hoogte is 55 cm en de breedte 20 cm (je moet nog wel rekening houden met de naden bij het uitknippen van de stof). De stroken klittenband zijn 17 cm lang. Bovenaan zie je een lijn, gevormd van rose kruisjes. Dit is het deel waar ik vlieseline heb geplakt. Omdat je nl. nog 5 ringen door het schermpje heem moet slaan. Door de vlieseline is de stof wat versterkt en scheurt het minder snel.



Voor het schermpje dat ik voor deze werkbeschrijving heb gemaakt, heb ik een gele-stof met witte stipjes als voorkant gebruikt en een paarse-stof als achter/binnenkant. Het biaisband en het klittenband heb ik met groen gedaan. Dit schermpje maakte ik nl. voor een kinder- en babyverkoop voor een goed doel, en moest dus voor jongens en voor meisjes leuk zijn. Op de foto's hierboven zie je dat ik het klittenband en de vlieseline op maat heb gemaakt en op de stof heb gelegd, de vlieseline strijk je als het op maat is aan de binnenkant aan de stof vast. De stroken klittenband zet je aan de voor- (geel) en achterkant (paars) vast (op het patroon kan je de plek zien). Stik wel helemaal rondom, want bij het loshalen van de 2 delen komt er best wat kracht op de stof te staan; een enkele stikrand is echt niet stevig genoeg.


Voordat je de 2 delen (gele voor- en paarse achterkant) aan elkaar zet, speld je eerst de sierrand van biaisband vast aan 1 van de delen (voor een meisje kan je ook een randje kant er tussen doen; dat heb ik bij de eerste versie gedaan, die ik nog wel een keer zal laten zien in een ander blog). Je kan het enkel spelden en dan meteen de andere kant er tegenaan spelden. Ik vind dat te tricky en heb het band eerst vastgezet aan de paarse stof en daarna de gele stof er op gespeld en deze vervolgens vastgezet. Ik hoop dat de foto's duidelijk genoeg zijn want ik weet niet zo goed hoe ik het anders uit moet leggen. (bij vragen kan je altijd een reactie onder aan dit blog achter laten of mij een mailje sturen).


Als laatste moet je nog de onderkant afwerken, ik heb geprobeerd het zo duidelijk mogelijk op de foto te zetten, je zet nu het band eerst vast aan de voorkant. Wanneer dit vast zit leg je de lintjes in de hoekjes. Ik sla 60 cm lint dubbel en zet ze dan vast. Op deze manier zit het wat steviger dan wanneer je 2 losse lintjes in de hoeken vastzet en de kans op rafelen is minder. Wanneer de lintjes vastzitten, sla je het biaisband om naar achteren en laat het randje net iets verder lopen dan aan de voorkant. Aan de voorkant kan je dan in de naad tussen de gele stof en het groene band stikken en zit het band aan de binnenkant ook netjes vast. Ik heb ervoor gekozen om nog een sierstiksel langs de rand van het schermpje te doen, maar dat zijn persoonlijke keuzes en daar kan je heel veel verschillende dingen mee doen. Een leuke borduursteek is natuurlijk ook een optie. Als allerlaatste moeten nu nog de zeilringen in de stof worden geslagen. Er worden verschillende ringen verkocht. Houd dan ook gewoon de werkwijze op de verpakking van de ringen die jij hebt gekocht aan. Op het patroon staan de cirkeltjes aangegeven waar de ringen moeten komen. De ovale ringen om het schermpje aan de maxicosi of kinderwagen vast te zetten heb ik bij de Blokker gekocht, maar je hebt ze op veel meer plaatsen. De Blokker hebben we hier in de straat, en dat is eigenlijk de enige reden. Nu rest mij alleen nog het eindresultaat van dit schermpje te laten zien. Ik hoop dat de uitleg duidelijk genoeg is. Mocht er nou iets onduidelijk zijn, vraag gerust om wat extra uitleg.


Ik heb er nog een paar gemaakt, in verband met de nieuwe wereldburgerexplosie in mijn omgeving op dit moment. Wanneer ze gegeven zijn als cadeautje zal ik die eindresultaten ook op het blog neerzetten. Gewoon voor inspiratie wat er allemaal mogelijk is met stofjes, kleurtjes, lintjes en kantjes.