Kleding

Zomerse sjaals

Een aantal jaar geleden kwam mijn zusje met de vraag of ik een sjaal voor haar wilde maken. Ze had er een gezien bij de Bijenkorf maar de prijs, daar schrok ze nogal van. Het leek mij geen moeilijke opdracht, om eerlijk te zijn vond ik de grootste uitdaging: de stof vinden die de zelfde look and feel had als die  van de Bijenkorf. Met wat heen en weer ge-app van foto's van stoffen tijdens een stoffenshopmiddag heeft ze iets uitgekozen dat ze leuk vond. 

De dure sjaal van de Bijerkorf,
en stofjes die de zelfde look and feel hadden

Uiteindelijk werd het een heel andere sjaal, want inplaats van roze bolletjes kwam de vraag of ze misschien ook wit konden worden. Maar het simpele idee om leuke sjaals te maken zat inmiddels wel in mijn systeem. In dit blog laat ik ook niet de sjaal van mijn zusje zien. Ik moet hem nl nog steeds fotograferen, oeps. Maar ze draagt hem veel en met plezier en daar gaat het uiteindelijk om.

Na het maken van de sjaal voor mijn zusje heb ik er nog een paar gemaakt, als cadeautje, voor mijzelf of omdat ik een bestelling kreeg. In de toekomst zullen er wel meer sjaals getoond worden hier bij Hippe-huisvlijt. Maar voor nu heb ik een uitgebreide werkbeschrijving gemaakt van drie-sjaals die allemaal geheel of gedeeltelijk uit een lapstof van 100x140 cm zijn gemaakt en een de helft van een lap van 100x140 cm. Ik had nog een effen sjaal kunnen maken maar dat vind ik iets te saai.

Voeg een mooi sierlint toe aan je sjaal.
er is zoveel keus.

Op het plaatje hier boven zie je het patroon, voor een sjaal uit een stuk heb je de bovenste punt nodig. Deze sjaal maakte ik voor een vriendin van ons, voor haar verjaardag. Vervolgens plaatste ik de sjaal op een groep die ik beheer, en al snel volgde er een vraag van een lid: of ik hem ook verkocht en zo ja of ik dan ook een kleinere versie wilde maken voor haar dochter. Aangezien ik de stof al een aantal maanden in huis had heb ik gemeld dat ik zeker een leuke moeder/dochter sjaal-set zou kunnen maken. Het zou alleen de vraag worden of ik nog wat extra stof kon krijgen. En helaas de kraam waar ik de stof had gevonden kon ik niet meer terug vinden. Na wat foto's gestuurd te hebben van andere mogelijkheden voor stoffen, kwam ze toch steeds weer terug op de stof van de sjaal waarop zij haar bestelling had gebaseerd. In overleg heb ik toen de punt die ik nog overhad gecombineerd met een effen stof. Ik heb voor de verdeling die op het patroon van sjaal 2 te zien, is gekozen. Je kan natuurlijk ook andere verdelingen en zelfs meerdere stofjes gebruiken. 

Voor een sjaal met vlakken is het wel zo handig om een patroon te maken

Om er een moeder/dochter set van te maken, moest ik 2 patronen tekenen, een in de volwassen maten, een rechthoek met de 2 korte zijden van 100 cm x 100 cm. En een voor haar dochter, ik heb gekozen gezien de leeftijd van de dochter voor 2 korte zijden van 80 cm x 80 cm. Je zult per leeftijd moeten kijken wat de beste maten zijn. Voor de grotere mama-sjaal heb ik ook net even een slag groter bolletjes lint gebruikt, dan voor de dochter-sjaal. Maar andere sierranden zijn natuurlijk ook heel leuk, op de markt,  bij de Action, Blokker of Xenos, stoffenwinkels, forniturenzaakjes en zelfs online zijn zoveel leuke randen, lintjes en kantjes te vinden dat er vast iets is dat bij jou sjaal past.

Zelfde uitstraling maar net even anders

Om het resultaat te laten zien zijn onze dochter en ik even model gaan staan met de bestelde sjaals. De dochter-sjaal is wat groot voor Veere, maar het meisje in kwestie is dan ook een paar jaar ouder dan dat zij nu is. Nadat het pakketje op de post was gegaan kreeg ik een hele leuke en blijde reactie terug. Opdracht geslaagd al zeg ik zelf. En de sjaal die ik als cadeautje had gemaakt valt ook goed in de smaak

Lampen

Space-lamp

De zoon van een vriendin van ons is helemaal fan van alles dat met de ruimte te maken heeft. Vorig jaar kreeg hij een nieuwe kamer, rond die periode kwam ik bij het grofvuil een spuug lelijke lampenvoet tegen. Er was bij deze voet getracht de illusie van stenen te geven, maar dat was totaal mislukt. De glans van nep kwam je tegemoet en nou ja afgezien van het idee dat ik er voor kreeg in mijn hoofd zou ik niet weten waarom je dit exemplaar in je woonkamer zou willen, maar in alle eerlijkheid dit hele project hangt aan elkaar van technieken en materialen die ik anders nooit zou gebruiken. Verder zat er een gescheurde kap bij, die ik maar bij het grofvuil heb laten liggen.

benodigde materialen

 

Een ander item waar ik altijd mijn vraagtekens bij zet, zijn leggings met een afbeelding van ons universum. Zoals mijn man zei: het universum dijt bij sommige dames wel heel erg uit. Ik denk alleen, afgezien van eenmalig op een halloweenfeestje, waarom zou je je achterwerk dat aan willen doen, of je omgeving, for that matter. Ik heb de legging gebruikt voor een kapje dat ik gevonden had bij de kringloop, let bij het aanschaffen van en een kap wel altijd even op of het een kap is voor een hang- of sta lamp. Ik heb de kap gewoon in de legging geschoven tot dat ik vond dat de afbeelding van de legging op een mooie plek zat om vervolgens het overschot aan legging weg te knippen. De randen van de legging heb ik daarna vastgezet met een lijmpistool. 

kapje

Het laatste waarvan ik nooit had gedacht dat ik zou doen was, meedoen aan de: we kwakken overal muurvuller op hype. Vaak vind ik het heel erg zonde, soms is het een toevoeging, maar met pijn in mijn hart zag ik op het web dat er echt prachtige assesoires onder dit goedje werden gesmeerd. Bij dit project vond ik het echter wel een toevoeging. Aangezien  de voet, zoals ik in het begin al aangaf, een glimmende mislukking was toen ik hem aantrof. En daar moest echt wat aan gedaan worden. Een tip na mijn eerste ervaring met muurvuller, doe kleine laagjes en laat het tussentijds drogen. Om de structuur, die ik vind passen bij maanstenen (persoonlijk nog nooit een maansteen gezien nl) te krijgen heb ik er een schuurspons bij gepakt en steeds in de natte muurvuller gedrukt na het opbrengen. Toen het geheel klaar was heb ik nog besloten om het geheel wit te spuiten met een spuitbus, de kleur van de muurvuller was het nl net niet.

de voet

Het geheel zag er eigenlijk al heel leuk uit, maar het miste iets. Aan de hand van een tip die ik via via kreeg heb ik besloten om een "marsmannetje" op de stenen neer te zetten. Het mannetje heb ik gemaakt van fimoklei. Iets dat ik al jaren niet meer had gedaan, maar er lag nog wat in huis en gelukkig ook groen. Bij fimo-klei is het niet nodig om je hele voorwerp van de klei te maken, het is heel makkelijk om een basisvorm van aluminiumfolie te maken en deze dan te bekleden met een dun laagje klei. Tijdens het maken van het mannetje heb ik steeds gekeken of dat zijn houding zo was dat hij ook netjes op de lamp kon worden gelijmd. na dat ik klaar was met de groene klei heb ik nog 2 ogen gemaakt met een restje zwarte klei. Hierna heb ik hem afgebakken in de oven zoals op de verpakking staat aangegeven. Als laatste heb ik hem iets levendiger gemaakt met groene acryl-verf en afgelakt met blanke nagellak. Je heb speciale lak voor fimo-klei, maar de transparante nagellak doet eigenlijk het zelfde.

mannetje van mars

Het enige wat mij nog te doen stond, was de verschillende onderdelen samen voegen en klaar was de space-lamp voor de kleine ruimt reiziger. 

het eindresultaat

Note: hij was er heeeeeeel erg blij mee.

kleding

Olaf jurk

Al eerder maakte ik een simpele overgooier met applicatie, Hier en Hier kun je die vinden. ik zal in dit blog dan ook niet ingaan op het maken van het jurkje zelf dat kun je terug vinden bij de olifant-variant. In dit blog leg ik alleen het maken van de applicatie uit.

Zelf had ik niet eerder bedacht dat ik ook Disney-figuurtjes kon gaan maken, maar ik kreeg via via het verzoek om een jurk te maken in het thema van de film Frozen. De enige figuur uit deze film die echt geschikt is voor de applicatiekunsten die ik in huis heb is Olaf, een Olaf werd het na overleg dan ook.

Voor de applicatie van Olaf heb ik gekozen om met vilt te werken, aangezien Olaf echt met effen kleuren moet worden gemaakt. Om te beginnen heb ik via google naar kleurplaat Olaf gezocht. En de in mijn ogen leukste voor op een jurkje gekozen. Het werd er een die je via deze link kan vinden, Daarna heb ik hem uitgeprint op de grootte die ik wilden hebben. Dat kan op verschillende manieren: zelf kies ik ervoor om een afbeelding in een teken- of fotobewerkingsprogramma op de juiste maat te maken. Maar zo heeft iedereen zijn of haar methodes, alles is oke als je maar op de juiste grootte uitkomt.

Vervolgens heb ik alle onderdelen uit de juiste kleur vilt geknipt. In het geval van Olaf kun je het hoofd en het lijf aan elkaar laten, maar zelf vond ik het handiger om ze eerst los van elkaar te bewerken en pas later weer samen te voegen op het voorpand van de jurk. In de collage hieronder heb ik zo duidelijk mogelijk alle stappen geprobeerd te fotograferen. Het komt erop neer dat je het lijf en hoofd allebei eerst van de verschillende onderdelen (knopen op de buik, wortel en ogen) voorziet door ze vast te maken met een dichte zig-zag steek.Hierna heb ik de lijntjes van de voeten, borst, mond en tanden, ogen en uiteindelijk de wenkbrauwen en rechter arm op het vilt gestikt. De wenkbrauwen en arm op het lijf vergen iets meer werk, omdat 1 lijntje niet volstaat het is eigenlijk een kwestie van opvullen met een zig-zag steek. Toen de viltvormen klaar waren heb ik op de achterkant een stuk plakvlieseline gestreken en het hoofd en het lijf hier weer uitgeknipt, zo verstevig je het geheel iets. De volgende stap was het hoofd en lijf de juiste positie te geven op het voorpand van de jurk en vast te zetten met een dichte zigzag- of knoopsgatensteek. Als laatste stap volgen de de linkerarm en zijn "haar". Voor de stevigheid strijk je een stukje vlieseline aan de binnenkant van het voorpand en stik je de vormen die je wil hebben op de stof en zoals bij de arm en wenkbrauwen op het vilt vul je deze weer op met een zig-zagsteek.

Stappen voor de applicatie

Voor de voering had ik zelf bedacht sterren te doen, maar het meisje voor wie de jurk zou worden wilden heeeeeel graag hartjes, dus hartjes zijn het geworden. Verder heb ik een klein siersteekjes op de hals, armsgaten en onderkant van de jurk gebruikt. Dit hoeft natuurlijk niet, maar zelf vind ik dat soms net even wat leuker; vooral als de afbeelding niet heel erg bont gekleurd is.

De volgende stap vond ik wat lastiger: de knoopjes. Niet het bevestigen, maar het kiezen welke. Wanneer het voor mijzelf is, of een cadeautje dat ik persoonlijk geef, kies ik wat ik zelf leuk vind, maar dit was min of meer een bestelling. Hoe kies je dan? Door verschillende opties te laten zien. Knoopjes neem je makkelijk even mee van een stoffenmarkt e.d en er zijn altijd zoveel leuke. Even neerleggen en dan het meisje in kwestie (of de moeder) laten kiezen. Op de collage kan je zien wat een verschil zo iets simpels als een knoopje kan maken op een kledingstuk. 

Probeer het een en ander uit

We hebben besloten 3 sterren te doen en 1 hartje voor Olafs grote hart, en omdat het net even wat meer kleur geeft met al dat blauw.

Gelukkig waren de moeder en dochter erg blij met de jurk en zelf ben ik ook behoorlijk in mijn nopjes. En zoals altijd tot nu toe heeft mijn kleine model, kleine lynn het weer op zich genomen om te poseren. En wat deed ze het weer goed. Jammer dat ze zo groot wordt, gelukkig kan mijn eigen dochter straks voor de kleine maatjes gaan poseren. Kleine Lynn mag dan de kleding voor de grotere kinderen gaan showen voor dit blog.

Kleine Lynn als volleerd model

FF tussendoor

Een "nieuw" begin

Het allerleukste dat ik ooit te doen kreeg in mijn leven was mama worden en mama doen van Veere.

(Ik zeg doen omdat ik helaas ook weet hoe het is om mama te worden en dit niet kunnen uitvoeren. En voor alle mama's die dit ooit hebben moeten mee maken, het betekent niet dat ze geen mama zijn, want dat ben je op het moment dat je het prachtige lijfje van jou kindje bij je hebt liggen een lijfje waaraan alles klopt behalve het hartje. Maar tot zover mijn filosofische overpeinzingen rondom het moeder zijn en wat dat voor mij betekent)

Ons meiske, cute he.

Nu dan over het moeder zijn en doen van onze geweldige Veere, we genieten al iets meer dan ander half jaar van haar, ondanks haar pittige en vroege start na iets meer dab 28 weken zwangerschap. Is het een heerlijk meiske gebleken, de enige nadelen zijn eigenlijk dat ze toch nog wel 1 of 2 keer per nacht van zich laat horen en dat het schrijven en dingen maken voor dit blog nogal wat vertraging op heeft gelopen. Inmiddels lukt het mij aardig om mijn creativiteit weer te kunnen uiten, maar het schrijven van de werkbeschrijvingen bleef daar behoorlijk achter in. 

Maar ook dit ben ik weer aan het oppakken, vandaar dit "nieuwe" begin van Hippe-huisvlijt.

Voor de werkbeschrijvingen van de sneak-peaks op de collage, houd de komende weken en maanden Hippe-huisvlijt goed in de gaten.

Liefs Lynn Ruisendaal-Bosch

Meubels

Commode

Toen ik er in 2011 achter kwam dat ik zwanger was van een tweeling vroegen wij ons meteen af, hoe doe je dat met de meubels en vooral, de commode? houden we het bij 1 kleintje? nemen we er 2? of gaan we voor een grote waar twee kussens oppassen? We hebben gekozen voor de laatste optie. Helaas hebben we op 2 momenten afscheid moeten nemen van de kindjes, maar de commode was al in huis. Gevonden op marktplaats, en had nodig een nieuwe lik verf nodig. Al voor dat Veere ubberhoud was gemaakt ben ik daar samen met mijn moeder aan begonnen. Na het overlijden van Djeppe hadden mijn ouders nl een hoop van de spulletjes mee naar hun huis genomen. Zodat ik er niet steeds tegenaan hoefde te kijken. Het fijne aan het huis van mijn ouders is, ze hebben een garage. Mijn moeder en ik hebben daar geschuurd en geplamuurd en geschilderd. En we hebben ook weer geleerd, wanneer het koud is droogt je verf heeeeeeel slecht. Dus na veel te lang naten plakkerig te hebben gestaan heeft mijn "stief"vader de hele zut in de afbijt gezet en normaals in een laag witte zijdeglans gezet.

Aangezien de commode al uit elkaar gehaald was toe wij hem kochten is er geen beter voor foto dan deze

Toen wij uit eindelijk in 2013 wisten dat we Veere verwachten hebben we de commode (na de 24ste zwangerschaps week, toen pas durfde ik) opgehaald. Eenmaal thuis ben ik de commode gaan stylen. We hebben er bijpassende plank voor boven de commode gemaakt en de deurtjes heb ik versierd met het zelfde behang als dat op de muur en kledingkast en nog een bijpassend groen ruitje dat ook op de plank is gebruikt. Een opstrijk vogel, de zelfde als op het ledikantje, maar dan in het oranje, maakte het geheel helemaal af. Nu was het nog een kwestie van de juiste hoezen vinden voor het aankleedkussen, ik heb een aantal groene en een paar oranje, voor de afwisseling. En de kamer was weer een stapje verder voor onze dame. Al moet ik wel bekennen dat de vogel er pas een paar weken opzit. Een babykamer af krijgen, terwijl je pas durft te beginnen na de 24ste zwangeschaps week en dan met 27 weken in het ziekenhuis word opgenomen om met 28 en een klein beetje te bevallen, is een redelijk onmogelijke opgaven.

Maar toch ook dit onderdeel is weel naar mijn smaak, en ook voor 1 kind is een wat grotere commode een geschenk. Zo heeft de weegschaal de eerste maanden heel fijn op het andere deel gestaan, en nu hebben papa en mama lekker de ruimte om bv de kleertjes klaar te leggen. Een ander leuke toevoeging die erg waardevol is gebleken is een spiegel op de muur naast het aankleedkussen. Veere vind het super leuk om af en toe gedag te zeggen tegen "dat andere" kindje. wel is deze spiegel geheel van kunstof zodat hij niet zo gevaarlijk is.

Bloemen en planten

Druifjes

Vrienden van ons hebben een oude stadsboerderij gekocht in het centrum van Amerstfoort, vorige week was de verbouwing van hun nieuwe onder komen zover dat ze eindelijk gebruik konden gaan maken van de beneden verdieping. De eerste maanden hebben ze boven gewoontd terwijl de boel beneden naar de 21ste eeuw werd getransformeerd, maar wel op een super mooie manier. Ze hebben gebruik gemaakt van een aantal super mooie details uit voorgaande eeuwen en hebben dit prachtig gecombineerd met de huidige tijd. Mijn man gaat er geregeld heen om een potje te tennissen maar ik was en sinds oud en nieuw niet meer geweest, het was dus weer eens tijd om de vorderingen te bekijken. 

Omdat we wel vaker bij hen langs en ik neem niet altijd wat mee, maar nu om de nieuwe binnen huize verhuizing te vieren heb ik toch even wat gehaald bij een bloemist op de route. Nou kan je gewoon wat pakken bij de bloemist, maar zelf vind ik het leukst om iets speciaals, dat bij de ontvanger past, samen te stellen. Bij een ouder huis vind ik zelf iets niet al te moderns (zoals felle kleuren, waar ik vaak voor ga), of de zilveren en tegenwoordig ook het hippe rood-koperkleurige, vaasjes en potjes waar ik ook geregeld voor val, niet passen. Ik moest dus echt even uit mijn comfort-zone komen. Bij de bloemist viel mijn oog op ieniemienie bosje van blauwe druifjes. Ik besloot deze als uitgangspunt te nemen, zelf had ik ze nog niet eerder op deze manier gezien, weer eens wat anders dan de bolletjes met blauwe druifjes in een rietenmandje. Na een korte snuffeltocht door de rest van het zaakje (mijn man en dochter zatten in de auto te wachten) had ik een klein rose bloempje, ala gipskruid en een smal taps toelopend "eigenlijk" bloempotje gevonden. Normaal neem ik dit soort aankopen dan mee naar huis en ga even lekker freubelen, maar aangezien we onderweg waren zat dat er deze keer niet in. Ik heb het dus aan een medewerker van de winkel gevraagd om voor mij te doen. Als laatste heb ik haar gevraagd nog een strik om het vaasje/potje heen te doen, en voila.

En toen, toen gebeurde er iets heel leuks. Er liep nog een dame rond in dit winkeltje, ook opzoek naar een vlug presentje. Ze zag wat ik had samen gesteld samen met de mevrouw van de winkel en ze riep; Oooooo die wil ik ook. Nou dan ben je wel even trots. Het is dat ik helemaal niet in de buurt van deze bloemist woon, maar ik ben benieuwd of ze er na mijn aankoop en die van de andere mevrouw nog meer gingen maken? 

Vandaar dat ik hem toch even op mijn blog wilde zetten, het is wel een samen gestelde creaties, maar hij laat wel zien dat je met een beetje rondsnuffelen en het uitspreken van je wensen, je zelfs met behulp van de bloemist iets heel eigens aan je vrienden en familie cadeau kan doen.

Lekker eten

Uilentaart

Ik kwam laatst tot de conclusie dat ik de uilentaart die ik samen met mijn vriendinnetje Daan voor nichtje Eefke had gemaakt, nooit op het blog had neer gezet.

Dus bij deze, ander halfjaar na haar eerste verjaardag, toch nog een blog gewijd aan deze ubber cute, mierzoete, fondanttaart.

Wanneer je een taart wil gaan maken in een andere vorm dan het gebruikelijke rond, vierkant of rechthoekig, kun je vaak een speciale vorm kopen. Maar goedkoop zijn deze vormen niet, mijn voorkeur heeft het dan ook om te kijken of je met je bestaande vormen tot de gewenste constructie kan komen. Voor deze uil is het in ieder geval niet heel moeilijk. Ik heb een taart met biscuitdeeg gebakken in en ronde vorm en een in een metalen schaal IKEA (jep, deze kunnen in de oven, houd alleen wel heel goed je taart in de gaten en check tijdens het bakken af en toe of hij niet te hard gaat, een iets lagere temperatuur maar iets lager werkt beter bij het bakken in de halve bol). De ronde taart heb ik horizontaal in 2e gedeelt en de bol in 3e. Hier afwisselend botercreme en jam tussen gedaan (maak bij de jam laag wel een dijkje botercreme zodat de jam er niet tussen uit kan lopen, anders verpest je je fondant of marsepein) en het geheel op elkaar gestapeld.

Zoals je op de foto hier boven kan zien is er daarna een laag botercreme oven het bouwwerk heen gegaan, dit is nodig om de lap fondant er mooi omheen te krijgen. Voor uitleg om een fondant of marsepein laag mooi over je basis heen te krijgen kun je even in dit vorige blog kijken. Nadat de hele constructie was bekleed met fondant (bij deze taart hebben we voor fondant gekozen omdat hij voor een kinderverjaardag was en marsepein bevat toch noten en daar ben ik met kleintjes altijd een beetje voorzichtig mee). Was het tijd voor de aankleding tot mevrouw Uil. Om te beginnen hebben moest het voorste gedeelte worden bekleed met een kleurige verenborst. Na even naar een afbeelding van Meneer de Uil te hebben gekeken, zijn we cirkels gaan uitsteken in 4 kleuren, en hebben deze op ongeveer 1/3 tot de helft van de ronding beplakt met een aantal rijen cirkels, hoe veel rijen dat hangt af van de hoogte van de basis voor je uil. Bij deze uil zijn het 4 rijen geworden.

Na de cirkels was het tijd voor de ogen, ik wilde dat ze een beetje gek zou kijken vandaar dat we de pupillen wat speels heb geplaatst en in plaats van een wit puntje hebben we een sterretjes stekker gebruikt om op die manier een schittering in de ogen te krijgen, de rest van de ogen bestaan zoals je op de foto kan zien wel uit verschillende formaten cirkels/elipsen. De oren en snavel zijn geboetseerd uit brokjes fondant. Om ze goed vast te zetten (de taart moest nog mee in de auto voor vervoer naar het feestje) zit er half een sate-prikker in de taart gestoken en de andere helft in de oortjes en snavel (haal deze er wel uit tijdens het aan snijden en opeten van de taart). Het maken van de vleugels is ook even een gepiel, bij deze uil hebben we gebruik gemaakt van een stuk bakpapier wat we om de uil heen hebben gevouwen, daar hebben we met zijn tweetjes (is ook wel handig om bij dit klusje een paar extra handen te hebben) de vorm van de vleugels op getekend de vorm uit het bakpapier geknipt en deze vorm vervolgens op een lap fondant gelegd en uit gesneden, Het zelfde proces hebben we  herhaald bij het (bij deze ui) rose deel van de vleugels. Als laatste een strikje bij het oor (en 1 op de kont), maar een kroontje, petje of iets anders grappigs is natuurlijk ook een optie, een paar pootjes.  En mijn vriendinnetje Daan en ik hadden weer een super coole taart afgeleverd. En ja hij viel in de smaak.

AU!!!!

Even een plaatje van de achterkant